خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





گزگز و بی حسی دست وانگشتان خودرا با فیزیوتراپی موم شاودرمان کنیم

    گزگز و بی حسی دست وانگشتان خودرا با فیزیوتراپی موم شاودرمان کنیم

    تونل کارپال یک ساختار باریک و تونل مانند در مچ دست انسان است. سمت پایین و اطراف این تونل توسط استخوان‌های مچ دست (کارپال) احاطه شده است. بالای این تونل یک رشته قوی از بافت پیوندی به نام رباط عرضی مچ دست قرار دارد.

    اعصاب میانی از طریق این تونل از بازو به مچ منتقل می‌شوند. این اعصاب کنترل احساس در کف دست، انگشت شست، انگشت اشاره، و انگشتان بلند را بر عهده دارند. این اعصاب همچنین عضلات اطراف انگشت شست را کنترل می‌کنند. تاندون هایی که باعث خم شدن وحرکت انگشتان می‌شوند نیز از تونل کارپال عبور می‌کنند. این تاندون ها در اصطلاح تاندون های فلکسور (خم کننده) نامیده می‌شوند.

    بروز مشکلی به نام سندرم تونل کارپال که عموما از یک نوع کار مداوم با یک دست ناشی میشود باعث بی حسی و خواب رفتن دست می شود، گز گز و مور مور شدن دست از شایعترین علائم و نشانه های سندرم تونل کارپال می باشد. در ادامه به روش های درمان بدون جراحی این مشکل با موم شاو می پردازیم

    علائم و نشانه ها

                           

    سندروم تونل کارپال معمولاً به تدریج ایجاد می‌شود و علائمی همچون احساس سوزش، خارش، مور مور شدن یا گز گز دست، بی حسی انگشتان دست یا کف دست دارد. گاهی اوقات این علائم در شب بیشتر احساس می‌شود و اشخاص با بروز علائم در خواب، بیدار می‌شوند. بسیاری از افراد احساس می‌کنند که لازم است برای خلاص شدن از این علائم دست‌های خود را تکان بدهند.

    با پیشرفت کردن سندرم تونل کارپال، این علائم در طول روز نیز احساس می‌شوند و گاهی اوقات در زمان به دست گرفتن اجسام مانند کتاب‌های سنگین یا یک برس مو علائم بیماری تشدید می‌شود. علاوه بر این در صورتی که فشار به اعصاب ادامه داشته باشد، دست‌ها دچار ضعف می‌شوند و بی حسی انگشتان دست بیشتر مشاهده خواهد شد. در این حالت شما ممکن است با افتادن غیر منتظره اجسام از دست خود یا ایجاد ضعف در پنجه‌ مواجه شوید.

    فیزیوتراپی

    روش‌های درمان فیزیوتراپی برای اکثر افراد مبتلا به بیماری سندروم تونل کارپال موثر است و به طور خاص در مواردی کاربرد دارد که بیماری در سطح پیشرفته خود نباشد. درمان سندروم تونل کارپال با فیزیوتراپی به منظور تسریع فرآیند بهبود، اطمینان از دستیابی به نتایج بهینه، و کاهش احتمال عود مجدد علائم بیماری در آینده، لازم و ضروری است. این راه های درمان‌ ممکن است شامل موارد زیر باشند:

    • استفاده از بریس یا مچ بند طبی: بریس      ها رایج‌ترین روش درمانی غیر جراحی برای سندروم تونل کارپال هستند. بریس ها      وضعیت مچ دست را در حالت طبیعی تثبیت و بی حرکت می‌کنند و به این ترتیب      ناراحتی‌های مربوط به این بیماری را از بین می‌برند. مچ دست در حالت طبیعی و      آزاد خود حداکثر فضا را برای تونل کارپال ایجاد می‌کند و به این ترتیب می‌تواند      باعث کاهش فشار وارد شده به اعصاب میانی و خلاص شدن از دست علائم بیماری شود.      استفاده از بریس در زمان خواب می‌تواند مچ دست را در حالت عادی نگه دارد. این      ابزارها از آسیب دیدن اعصاب میانی به خاطر خم شدن مچ دست در زمان خواب      جلوگیری می‌کند. بریس همچنین می‌تواند برای انجام فعالیت‌هایی استفاده شود که      امکان تشدید علائم بیماری از جمله بی حسی و خواب رفتن دست به واسطه انجام آن‌ها      وجود دارد.
    • تغییر در فعالیت‌ها: ایجاد تغییر در الگوی      استفاده از دست‌ها برای جلوگیری از قرارگیری نامناسب و انجام فعالیت‌هایی که      علائم بیماری را تشدید می‌کند می‌تواند در درمان سندرم تونل کارپال موثر      باشد. اگر الزامات مربوط به کار باعث مشاهده این علائم شده باشد، تغییر یا      اصلاح شغل می‌تواند فرآیند پیشرفت بیماری را کند کرده یا متوقف نماید.
    • تمرین‌های گلایدینگ: حرکت دادن موم شاو  بین انگشتان با یک الگوی مشخص به نرم شدن و آزاد سازی تاندون ها و اعصاب در تونل      کارپال کمک می کند. با وجودی که برخی شواهد نشان دهنده موثر بودن این تمرین‌ها      می‌باشد، اما به نظر می‌رسد زمانی می‌توان به بهترین نتایج ممکن دست پیدا کرد      که این تمرین در کنار کار روزانه به همراه سایر درمان‌های موجود مانند بریس      یا مچ بند طبی استفاده شود.
    • درمان دستی: تکنیک گارستون دارای این      مزیت است که به حرکت دادن بافت نرم بدن کمک می‌کند و به متخصصان فیزیوتراپی      اجازه می‌دهد بافت آسیب دیده را به طور موثر شناسایی و درمان کنند. علاوه بر      این از طریق این روش‌های درمان گز گز و خواب رفتن مچ دست می‌توان محدودیت‌های      حرکتی برای بیمار ایجاد کرد که از طریق این محدودیت‌ها امکان بازیابی حرکت‌های      عادی و نرمال بدن وجود دارد. تکنیک‌های درمان دستی مانند آزاد سازی میوفاسیال      یا تکنیک آزاد سازی فعال از روش‌های درمانی مورد استفاده بر روی دست‌ها هستند      که باعث آزاد شدن تاندون ها و عضلات سفت شده می‌شوند.

    پیشگیری

    شما می‌توانید با ایجاد تغییر در سبک زندگی خود و کاهش فاکتورهای ریسک از ابتلا به سندروم تونل کارپال پیشگیری نمایید. درمان بیماری‌هایی همچون دیابت، فشار خون بالا، و آرتروز می‌تواند خطر ابتلای شما به سندروم تونل کارپال را کاهش دهد. به فشارهای وارد شده به دست دقت کافی داشته باشید و از فعالیت‌هایی که باعث کشیده شدن بیش از حد مچ دست می‌شود اجتناب کنید. این فعالیت‌ها می‌توانند استراتژی‌های مهم برای کاهش علائم بیماری از جمله بی حسی و خواب رفتن دست باشند.

    گز گز، مور مور شدن، بی حسی و خواب رفتن دست و انگشتان دست از علائم سندرم تونل کارپال می باشد. راه های درمان سندرم تونل کارپال شامل روش های بدون جراحی و جراحی می باشد، که معمولا درمان با روش های بدون جراحی از جمله فیزیوتراپی منجر به بهبودی علائم و نشانه های بیماری می شود و جراحی در مورد تعداد کمی از بیماران تجویز می شود. بی حسی و گز گز انگشتان دست اغلب در سالمندان و افرادی که به مچ دست خود فشار می آورند به وجود می آید. در بارداری نیز به دلیل تغییر هورمون ها، سندرم تونل کارپال می تواند به وجود آید

    تلفن فروش 09371343902-04133393638

    برگرفته از مقاله خانم فاطمه اسدی


    این مطلب تا کنون 11 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها :      ,تونل ,کارپال ,علائم ,بیماری ,درمان ,تونل کارپال ,سندرم تونل ,علائم بیماری ,سندروم تونل ,خواب رفتن ,
    گزگز و بی حسی دست وانگشتان خودرا با فیزیوتراپی موم شاودرمان کنیم

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده